Тăван Атăл

«Хитре, хитре тееççĕ, хитре мĕнле пулать-ши?» — çапла лартать ыйтăва чăваш. Шăп çакăнтан пуçланать те ĕнтĕ илем философийĕ. Чăвашсем çеç мар, ытти халăхсем те çавах, илем пирки шутлаççĕ, ун вăрттăнлăхне пĕлме тăрăшаççĕ.

Кашни çын илем тĕнчине килет. Куçне уçнă-уçманах ăна илем ыталаса илет те пурнăç тăршшĕпех хавхалантарса, килентерсе пырать. Вилсен те илем йĕркине тытса пырса ăсатса яраççĕ.

Хветут пиччĕшĕ Микулай хут пĕлменнисен шкулĕнче вĕренет. Паян вăл кĕнеке илсе килнĕ те вулама хăтланса ларать.
— «Хĕ.. . хĕл-ле... ку... мул-кач... ял çывă... çывăхĕн-че пу... пу-рăн-нă», — тет вăл асаплăн, сăмахсене тытăнчăклăн калаçакан çын пек вакласа. Вара урай шăлакан шăллĕне ăнлантарса парать:

Тулли уйăх тÿпене хăпарсан çăлтăрсем патне хăнана кайма шухăшланă. Çăлтăрсен керменĕ анлă тÿпе варринче кăвак шăналăк çинче ялкăшса ларнă. Кунта пин-пин çăлтăрчăк пурăннă. Кăнтăрла вĕсем çывăрнă, каçсерен уя улаха тухнă. Ун чухне кермен алăкĕ пачах хупăнман, шурă, хĕрлĕ, сарă, симĕс, кăвак тĕслисем, пысăкки, пĕчĕкки, вăйли, вăйсăрри, çамрăкки, ватти кермен алăкĕ витĕр унта-кунта вĕçсе çÿренĕ. Хĕр çăлтăрчăксемпе каччă çăлтăрчăксем пĕрре кĕнĕ, тепре тухнă. Пĕрремĕшĕсем вăрăм аркăллă сараппанпа, иккĕмĕшĕсем вăрăм чаппанпа çÿренĕ.

Pages

Subscribe to Тăван Атăл